2008/Jun/02

 

 

 

* * คิดถึงจริงๆ * *

 

ใจเอยช่างร้อนรน สับสนวุ่นวายเหลือเกิน

ยามที่เราห่างเหินไม่ได้เจอะเจอ . . หือ . . หืม

ใจลอยคิดถึงเธอ อยู่กับใครรึเปล่าคนดี

เพราะใจดวงนี้ของฉันมันหวั่นใจ

 

อย่าให้สายลมพัดใจเธอไป

อย่าอ่อนไหว เมื่อโดนแสงไฟ

ฉันห่วงเธอเหลือเกิน

เธออยู่ตรงไหน . . ตอนนี้เธอเป็นอย่างไร

รู้มั้ยใครคิดถึงเธอคนดี

หัวใจฉันมีแต่เธอ  รักเธอ

 

ห้ามใจไม่ได้เลย อยากเห็นหน้ากันทุกวัน

เธอจะคิดเหมือนฉันบ้างไหมอยากรู้ หือ หืม

ส่วนฉันเหงาน่าดูอยากจะไปหาเธอตอนนี้

ทุกวินาทีใจมันคิดถึงเธอ

 

อย่าให้สายลมพัดใจเธอไป

อย่าอ่อนไหว เมื่อโดนแสงไฟ

ฉันห่วงเธอเหลือเกิน

เธออยู่ตรงไหน . . ตอนนี้เธอเป็นอย่างไร

รู้มั้ยใครคิดถึงเธอคนดี

หัวใจฉันมีแต่เธอ . . .

. . ฝากเพลงนี้ไป บอกเธอคนแสนไกล ว่าฉัน . .

. . "คิดถึงจริงๆ" . .

คิดถึงเธอ คิดถึงจริงๆ คิดถึงเธอ ฉันคิดถึงเธอ

. . "คิดถึงจริงๆ" . .

 

 

* * ความคิดถึงเดินทางไป * *

 

ฟ้าจะกว้างใหญ่ หัวใจจะกว้างกว่า

เพราะลมแห่งรักจะนำพา

ให้เราเคียงกันแม้อยู่ไกลตา

สัญญาจะรักและจริงใจ

 

สายลมรู้อยุ่  แสงดาวรู้อยู่

ว่าคิดคิดถึงเดินทางไป

ค่ำคืนจะนาน  และห่างเพียงไหน

หัวใจของฉันจะโบยบิน

 

จากตรงนี้จนถึงปลายฟ้า

หัวใจจะคอยถามหา

 คืนนี้คนดี . . จะคิดถึงกันหรือเปล่า

หลับตาฝันถึงฉันคืนนี้

ให้ราตรีมีเพียงเรา

ใต้แสงดวงดาว เก็บรักของเรานิรันดร์

 

สายลมรู้อยู่ แสงดาวรู้อยู่

ว่าความคิดถึงเดินทางไป

ค่ำคืนจะนาน  และห่างเพียงไหน

หัวใจของฉันจะโบยบิน

 

 . . กระซิบเบาๆบอกรักเธอในแสงจันทร์ . .

 

* * หวาน * *

 

ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า รีบ รีบ รีบ ออกไปหา

ซื้อของขวัญให้เธอสักหน่อย

เดินจนเหงื่อเริ่มไหลย้อยได้กุหลาบสีหวานจ๋อย

พร้อมด้วยช็อกโกแลตแท่งโต

เธอยิ้มหวานจนแก้มปริอยู่สองวัน

กุหลาบนั้นเริ่มเฉา  แห้งเหี่ยว

. . ทิ้งไป โยนทิ้งไป . .

 

เก็บเจ้าช็อกโกแลต ไว้ข้างที่นอนหลับตาฝัน

เห็นแล้วคิดถึงกันทุกคืน

เก็บไว้นานเลยเหม็นหื่น กลายเป็นผื่นหมดความหมาย

ไม่ทันไรก็คงขึ้นรา

 

ขืนทิ้งไว้นานก็บูดหมดความหอม

คงไม่หวานดังเดิม ไร้ค่า ทิ้งไป โยนทิ้งไป

 

ฉันไม่รู้เมื่อไหร่จะเป็นรายต่อไป

ที่ถูกทิ้งลง ถ้าสิ้นความหมาย

ตอนนี้ยังชื่นใจจึงอยากคบไป

ถ้าเบื่อเมื่อใด . . สัมพันธ์แปรเปลี่ยน

( . . ความรู้สึก . . )

คนเราคบกัน หากหมดความหมาย

หมดผลประโยชน์ ความสัมพันธ์ที่เคยให้กัน

ก็มาแปรผันเป็นอนิจจัง

 

 

* * อากาศดีๆ * *

 

ไม่รู้ว่าเธอ . . ตอนนี้อยู่แห่งไหน

เธอรู้บ้างไหมใคร คนนี้อยากเห็นหน้า

เมื่อลมหนาวพัดมา  รู้สึกสั่นหัวใจ

อยากมีเธอนอนกอดแนบกาย

 

 ท้องฟ้าก็สวยงาม พระอาทิตย์ตื่นสาย

พระจันทร์หล่นหายไป หายไปทางหลังบ้าน

ดอกหญ้าก็เริ่มบาน อากาศช่างแสนดี

อยากให้เธอมาอยู่ตรงนี้

 

คิดถึงเธออยากให้เธอรู้จริงๆ

เธอนั้นหน่ะคิดถึงฉันบ้างไหม

อยากยืนข้างกายได้กุมมือโอบหัวไหล่

ฉันคงสุขใจเธอมีความหมายมากกว่าใครๆ

 

น้ำเหนือเริ่มไหลมา

น้ำฟ้าเพิ่งผ่านไป เด็กน้อยเล่นวิ่งไล่

แมงปออยู่หน้าบ้าน

ต้นไม้สองข้างทาง โปรยกลิ่นหอมชื่นใจ

อยากให้เธอได้มาชื่นชม

* * คนไม่มีใคร * *

 

มีใจดีๆมาให้เธอ . .

มีคำเชยๆมาบอกว่าฉันรักเธอ . .

ขออย่าให้ฉันนั่งคอยเก้อ

เป็นคนเพ้อๆไม่มีใครสนใจ

นิสัยไม่ดีเท่าไหร่ . . เอาใจใครไม่ค่อยเก่ง

แต่เธอเองยอมหมดใจ

 

คนที่ไม่มีใครสนใจอย่างฉัน

จะรักเธอทั้งใจ คนที่เขามองไม่เอาไหนคนนี้

อาจจะไม่ดี  อย่างใครวาดไว้

แต่ถ้าได้รักใคร จะรักสุดหัวใจ

 

ถึงใครจะมองฉันไม่ได้ความ

ขอเธอคนเดียวเข้าใจฉันก็พอ

คิดถึงทุกครั้งทุกวันเฝ้ารอ

รอเธอเข้ามา . . เติมสิ่งที่ฉันหายไป

 

รู้เรื่อยเปื่อย . . เรื่อยไป . . เอาใจใครไม่ค่อยเก่ง

กับเธอเองยอมหมดใจ

คนที่ไม่มีใครสนใจอย่างฉัน

. . คนที่เขามองไม่เอาไหนคนนี้ . .

อาจจะไม่ดีอย่างใครวาดไว้

แต่ถ้าได้รักใครจะรักสุดหัวใจ

เพราะฉันคนนี้ไม่มีมใคร

 

ฉันไม่มีใคร  อยากให้เธอเห็นใจ

ถึงใครเขามอง ฉันไม่

ขอเธอ . . เข้าใจฉันนี้ก็พอ . .

ฉันไม่มีใคร . . อยากให้เธอเห็นใจ

เพราะฉันคนนี้ไม่มีใคร

 

 

2007/Oct/04

°¤*(¯`°(F)(. . ถ้ า ใ น โ ล ก นี้ ไ ม่ มี . .)(F)°´¯)*¤°

ถ้ า ใ น โ ล ก นี้ ไ ม่ มี . .

สิ่ ง ที่ เ ตื อ น ค ว า ม ท ร ง จำ ห้ คิ ด ถึ ง อ ดี ต

ไ ม่ มี เ พ ล ง ใ ห้ ไ ด้ ยิ น

ไ ม่ มี รู ป ข อ ง ส อ ง เ ร า ซั ก ใ บ . . ใ ห้ เ ห็ น ย า ม ห่ า ง ไ ก ล . .

ทุ ก เ รื่ อ ง ร า ว . . ที่ เ กิ ด กั บ ส อ ง เ ร า

. . ทุ ก น า ที ไ ม่ ว่ า จ ะ ดี ร้ า ย . .

. . จ ะ ไ ม่ เ ลื อ น ห า ย ไ ป ต า ม วั น แ ล ะ เ ว ล า ..

. . ฉั น จ ะ เ ก็ บ ค ว า ม ท ร ง จำ . . ไ ว้ ใ น . . ล ม ห า ย ใ จ . .

. . ที่ มี อ ยู่ . . จ ะ ดู แ ล ใ ห้ ดี . .

. . ไ ม่ ต้ อ ง มี ข อ ง เ พื่ อ เ ตื อ น ค ว า ม ท ร ง จำ . .

. . เ พ ร า ะ มั น ไ ม่ สำ คั ญ ม า ก ไ ป ก ว่ า . .

. . เ ก็ บ ใ น ล ม ห า ย ใ จ ต ล อ ด ไ ป . .

. . ถ้ า ใ น โ ล ก นี้ ไ ม่ มี . . ก ร ะ ด า ษ ใ ห้ ฉั น เ ขี ย น . .

. . เ พื่ อ จ ด บั น ทึ ก อ ดี ต . . ไ ม่ เ ค ย ไ ด้ ข้ อ ค ว า ม อี ก . .

. . ไ ม่ ผ่ า น ไ ด . . ที่ ส อ ง เ ร า . . เ จ อ ะ กั น . . ใ ห้ นึ ก ถึ ง วั น นั้ น . .

. . ทุ ก เ รื่ อ ง ร า ว ที่ เ กิ ด กั บ ส อ ง เ รา. .

. . ทุ ก น า ที . . ไ ม่ ว่ า จ ะ ดี ร้ า ย . .

. . จ ะ ไ ม่ เ ลื อ น ห า ย ไ ป . . ต า ม วั น แ ล ะ เ ว ล า . .

. . ฉั น จ ะ เ ก็ บ ค ว า ม ท ร ง จำ . . ไ ว้ ใ น . . ล ม ห า ย ใ จ . .

. . ที่ มี อ ยู่ . . จ ะ ดู แ ล ใ ห้ ดี . .

. . ไ ม่ ต้ อ ง มี ข อ ง เ พื่ อ เ ตื อ น ค ว า ม ท ร ง จำ . .

. . เ พ ร า ะ มั น ไ ม่ สำ คั ญ . . ม า ก ไ ป ก ว่ า . .

. . เ ก็ บ ใ น ล ม ห า ย ใ จ ต ล อ ด ไ ป . .

. . ไ ม่ ต้ อ ง มี ข อ ง เ พื่ อ เ ตื อ น ค ว า ม ท ร ง จำ . .

เ พ ร า ะ มั น ไ ม่ สำ คั ญ ม า ก ไ ป ก ว่ า

. . เ ก็ บ ใ น ล ม ห า ย ใ จ ต ล อ ด ไ ป . .

ฉั น จ ะ เ ก็ บ ค ว า ม ท ร ง จำ . .

. .ไ ว้ ใ น ทุ ก ล ม ห า ย ใ จ ที่ มี อ ยู่ . . จ ะ ดู แ ล ใ ห้ ดี . .

. . ไ ม่ ต้ อ ง มี ข อ ง เ พื่ อ เ ตื อ น ค ว า ม ท ร ง จำ . .

. . เ พ ร า ะ มั น ไ ม่ สำ คั ญ . . ม า ก ไ ป ก ว่ า . .

. . เ ก็ บ ใ น ล ม ห า ย ใ จ ต ล อ ด ไ ป. .

. . ต ล อ ด ไ ป . .

2007/Sep/24

เจ็บจนวันนี้

อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที

อาจจะเห็นฉันมีชีวิตดีดี เหมือนคนไม่เป็นไร

แต่ลึกลึกแล้วใครจะรู้ ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าไหร่

ความจริงวันนี้ข้างในหัวใจ ยังเป็นอย่างเดิม

ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา

มีแต่เธออยู่ทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังไง

ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน

นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้

ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียงใด

จากวันนั้นที่เธอบอกลา ชีวิตก็ยังเดินไป

อาจได้พบผู้คนมากมายเพียงใด ก็ยังไม่ลืมเธอ

มีความรักเข้ามากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังร้องไห้เพราะเธอ

เจ็บปวดเสมอที่ยังต้องเจอเธออยู่ในใจ

เธอยังคงอยู่ในหัวใจ นานเท่าไหร่กว่าฉันจะลืมเธอได้

ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานแค่ไหน

ไม่อยากจะทรมานอย่างนี้..ไปจน..วั น ต า ย ..

* - - - เพราะเธอยังคงอยู่ในหัวใจ - - - *

และเมื่อไหร่ที่เธอจะไปจากหัวใจของฉันซะที

ไม่ว่าจะเจอใครต่อใคร

จะมีผู้คนมากมายได้ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน

แต่มันก็ไม่สามารถทำให้ลืมเธอได้เลย

ไม่ว่าจะสักวินาที สักนาที รึว่าจะเป็นชั่วโมง เป็นวันก็ตาม

มันไม่อาจทำให้คนคนนี้ ลืมเธอได้เลยสักครั้ง

ถึงแม้เธอจะทำร้ายฉันแค่ไหนก็ตาม

เธอมีความสุขมั้ย เธอมีความสุขรึเปล่า

ที่ได้ทำร้ายคนคนนี้ . . คนคนนี้ก็ได้แต่ร้องไห้คร่ำครวญ

กับสิ่งที่เธอได้ทำ ตอนนี้เธอคงมีความสุขมาก

เธออาจจะชอบให้ใครรุมล้อม แต่...

แต่เคยคิดถึงคนคนนี้บ้างรึเปล่า

คนที่ถูกเธอทำร้าย

ทุกวันฉันต้องอยู่อย่างทรมาน

เฝ้าคอยแต่คิด คิดหลายๆอย่าง

คอยแต่เพียงว่าคงจะมีสักวันที่ความเจ็บปวดนี้

มันจะจางลงไป จางไปจากหัวใจของฉัน

ฉันไม่อาจจะรักใครได้มากเท่าเธออีกแล้ว

ฉันเข็ดกับความรัก และไม่อยากจะเข้าใกล้มัน

เธอทำให้ฉันรู้จักกับความกลัว

ซึ่งฉันไม่เคยรู้สึกกลัวเลยในชีวิตของฉัน

ขอบคุณจริงๆที่ทำให้ทุกอย่างๆแระก็เอามันไป

ขอบคุณมาก และส่วนฉํนก็ต้องเจ็บต่อไป

และไม่รู้ว่าเมื่อใดถึงจะหายไปจากชีวิตของฉันซะที

ขอโทษสำหรับคนที่เริ่มเข้ามาในชีวตของฉัน

แต่..ได้โปรดเห็นใจและเข้าใจด้วย

ว่าสิ่งที่ฉันเจอนั้น..มันร้ายแรงและรุนแรง

เกินกว่าที่จะเริ่มต้นอะไรใหม่ๆกับคนใหม่ๆ

ตอนนี้หัวใจฉันบอบช้ำ

และถ้าคนที่เริ่มเข้ามาในขีวิตของฉัน

ถ้าได้อ่านถ้าอยากจะจากไปเลยก็ไม่เป็นอะไร

แต่ก็ขอบคุณที่เข้ามาทำสิ่งดีๆให้

แต่ความเสียใจมันมีมากเกินไป

ตอนนี้ฉันไม่อาจจะคิดรักใคร และยังไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน

ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีๆ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ความเป็นมิตรที่ให้แก่กัน

และถ้าเข้าใจก็ขอบคุณนะ

สำหรับทุกอย่างมันต้องใช้เวลา

แต่ก็สำหรับเรื่องบางเรื่อง มันอาจจะใช้เวลานาน

นานเกินคุณอาจจะทนไม่ได้หรือทนไม่ไหว

คนเรามีขีดจำกัดความอดทน

รอได้ ถ้าคิดว่าจะรอ แต่ฉันไม่รู้ว่ามันนานรึไม่

ถ้าได้เจอใครที่ดีกว่าฉันก็มองเขาไว้บ้างก็ดี

ฉันไม่อยากให้มาจมปรักกับคนอย่างฉัน

คนอย่างฉันมันอาจจะเป็นคนไร้หัวใจไปแล้วก็ได้

ขอบคุณนะคะ ขอบคุณทุกคนจริงๆ

ทั้งคนที่ทำร้ายและคนที่ดีกับฉัน

ขอบคุณมากๆสำหรับทุกๆอย่างที่ได้ทำให้กัน

ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี ฉันจะรับมันไว้ ขอบคุณค่ะ